پارت بیست و نهم :
وقتی دیدم با بهت مکث کرد، با تأکید غریدم:
- همین الان!
مکث کوتاه دیگری هم کرد و با باز کردن درب، از جلوی آن کنار رفت تا داخل شوم. با لبخندی زورکی وارد شدم.
بدون اینکه منتظر بمانم سلین مرا سمت نشیمن راهنمایی کند، جلو رفتم و روی یکی از مبل‌ها نشستم. حق به جانب دستانم را درهم گره کردم و منتظر به سلین چشم دوختم.
سلین بی‌اعتنا به من سمت آشپزخانه رفت و با یک سینی چای برگشت. چای تعارف
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
نرگس
1او نه بابا
۵ ماه پیش
نرگس شریف | نویسنده رمان
فعکک نکنمم😭🥀🥀
۵ ماه پیشافسون
5من به اسناد بیشتر از همشون مشکوکم ههههه😱🥺
۶ ماه پیشنرگس شریف | نویسنده رمان
کار درست همینه😞✌️🌚
۶ ماه پیشپروانه
0اینطور که به نظر میاد هیچکس توی این عمارت سفید نیست
۶ ماه پیشمری
6من احساس میکنم سلین نمیخواد گلاره به سرنوشت اون هنرمندای قبلی دچار بشه برای همین از قصد این کارو کرد که از عمارت بره بیرون راستش من بیشتر از کاویان میترسم
۶ ماه پیشنرگس شریف | نویسنده رمان
شایدد یه جوراییی
۶ ماه پیشپروانه
4حسم بهم میگه این رفتار زشت سلین هم دلیلی داره و انگار میخواد بهش هشدار بده که تو عمارت نمونه اینطور که به نظر میاد کاویان آدم جالبی نیست
۶ ماه پیشنرگس شریف | نویسنده رمان
آره میشه اینطور گفت، ولی صد درصد هم ادم خوب که بگی شاید نباشه
۶ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
زهرا
1نکنه گلاره دختر کاویان باشهههههههه از یه زن دیگهههههه